داوود موشه لاله زار
ساعت ۸:۱٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ مهر ،۱۳٩۳  کلمات کلیدی:

داوود موشه لازار کیست؟

                                                  سالها باید که تا یک سنگ اصلی ز آفتاب
                                                  لعل گردد در بدخشان یا عقیق اندر یمن
                                                   عمرها باید که تا یک کودکی از روی طبع
                                                   عالمی گردد نکو یا شاعری شیرین سخن
                                                                                           سنایی
پدیده های اجتماعی و اختراعات بشر خلق الساعه و ناگهانی پیدا نمی شوند بلکه نطفه آنها را حوادث پر پیچ و خم تاریخی می بندد و مادر گیتی در بستر زمان آرام و پیوسته می پروراند. رادیو ایران که امروز با ایستگاه های پر شمارش همه جا دسترس است. تاریخی دارد، شگفت و دریایی است از قطره قطره تلاشهای آدمهایی که رفته اند.
داود موشه لازار نخستین نامی است که در این تاریخچه می خوانیم. از این آقا خبر زیادی در اسناد تاریخی نشر نیافته فقط می دانیم این داود خان یهودی به شرح سندی که در سازمان اسناد کتابخانه ملی موجود است؛ در 17 شهریور  1308 خورشیدی طی نامه ای تأسیس رادیو در ایران را از دولت پر و جنب و جوش تازه کار پهلوی درخواست می کند اما تقاضایش رد می شود:
« ... وزارت فلاحت و تجارت و فواید عامه در گزارشی خطاب به کابینة ریاست وزراء به درخواست داود موشه لازار برای تأسیس رادیو و سینمای ناطق در ایران اشاره کرده است. همچنین جواب وزارتخانه در جواب فرد نامبرده اعلام کرده که ورود دستگاه تلگراف و تلفن بی سیم گیرنده و یا مخابره کننده مطالب و آلات و اسباب آن جز برای ادارة تلگراف بی سیم دولت ایران به طور کلی ممنوع است و فقط ورود دستگاههای رادیو کنسر مجاز شمرده شده است.
شماره سند : 103 – 119003 تاریخ سند : 17/6/ 1308 ش.
 طبق مقرارت ایران ... ورود دستگاه تلگراف و تلفن بی‌سیم گیرنده و یا مخابره کننده مطالب و آلات و اسباب آن را جز برای اداره تلگراف بی‌سیم دولت وقت به طور کلی ممنوع کرده بود. بر اساس این پاسخ تنها «وارد کردن و استفاده از دستگاههای رادیو کنیر» که فقط برای شنیدن نغمات به کار می‌رود و همچنین تأسیس سینمای ناطق در ایران با رعایت مقررات مربوط مانعی نداشت.»
بعدها رضا شاه فرمان تاسیس رادیو را صادر کرد و در4 اردیبهشت 1319 محمد رضا پهلوی ولیعهد با حضور احمد متین دفتری نخست وزیر رادیو تهران را درساختمان بیسیم قصر موسوم به کلاه فرنگی در ضلع شرقی جاده خاکی شمیران و در جنوب سید خندان افتتاح نمود.
  بدین ترتیب رادیو با جمله معروف «اینجا تهران است صدای ایران» زندگی اش را آغازید. در روز فقط 2ساعت برنامه داشت. برنامه ها به صورت زنده اجرا و پخش می شد. در بخشهای مختلف تهران بلندگوها و گیرنده‌هایی قرار گرفت و تهرانیان از شنیدن برنامه های رادیو بسیار شگفت زده شدند. رادیو از ابتدا به زبانهای فارسی، عربی، انگلیسی، فرانسوی و روسی برنامه داشت.
سیاست‌گذاری رادیو را شورایی متشکل از؛ذکاءالملک فروغی، محمد قزوینی، دکتر غنی، دکتر علی اکبر سیاسی، دکتر محمود افشار، قاسم غنی، دکتر رضازاده شفق و کلنل علی نقی وزیری زیر نظر داشت.
رادیوابتدا جزئی از وزارت فرهنگ بود و در 1330 به سازمان اداره کل انتشارات و رادیو تغییر نام یافت و بعد با نام «سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران» تابع وزارت اطلاعات گردید. پس از پیروزی انقلاب اسلامی به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تغییر نام داد.
نخستین نامها در رادیو:
مدیران: دکتر عیسی صدیق، دکتر قدیمی، ذکاءالملک غفاری، طباطبایی، دکتر شادمان، مطیع الدوله حجازی، زین العابدین رهنما، دکتر حسن صفوی، ابراهیم سپهری، باخدا، دکتر مصباح زاده، ادیب السلطنه سمیعی، عبدالله الفت، دکتر بیانی، دکتر هومن، معدل شیرازی، بهرام شاهرخ، شیروانی، کمال زاده، طایر، دکتر نخعی، ابوالقاسم پاینده، سرهنگ مهتدی، شریفی، صفایی، بشیر فرهمند، بزرگمهر، دکتر رهنما، دکتر عدل، ذوالفقاری، آموزگار، آزمون، نصرت الله معینیان، جهانگیر تفضلی، محمود رجا، بهرام بوشهری، اسماعیل پوروالی و مهندس عاطفی.
گویندگان : رضا سجادی، ابوالقاسم طاهری، تقی روحانی، موثقی و خانم ها قدسی رهبری، دکتر طوسی حائری، کوکب پرنیان و مولود عاطفی نام برد.
 تهیه کنندگان :پاشا سمیعی، فریبرز امیرابراهیمی، کریمان و مهندس هوشنگ بروشکی نام برد.
نوازندگان و موسیقیدانان: مشیر همایون شهردار، طاطایی، عبدالحسین شهنازی، حبیب الله سماعی، ابوالحسن صبا، کلنل وزیری، روح الله خالقی، ابراهیم منصوری، مهدی خالدی، مرتضی نی داوود، موسی معروفی، مرتضی محجوبی، جواد معروفی، حسین تهرانی و حسین طاهرزاده.
خوانندگان: تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، جواد بدیع زاده، قمرالملوک وزیری، روح انگیز، روح بخش و غلامحسین بنان.